Degerli Canlar ne yazikki bizler dusunur ve ozanlarimizi hakka yurudukten sonra deger verir ve seni unutmayacagiz deriz deriz de sadece deriz iste seni saygiyla aniyorum buyuk ozan ( MAHZUNI BABA ) huzur içinde yat saygilarimla yasar yildirim

bizim buralarda yaşayamadıgımız degerleri oralarda yaşattıgınız için sizlere sonsuz teşekkürlrimi belirtirim. bizlerin daima sizlerle beraber oldugunu unutmayınız . bedenlerin fani oldugu bu dünyada gönüllerimizle sizlerle beraber oldugumuzu belirtmek isterim.

O bir ozandi
Sen beyazlari giydin seni sevenler karalari giydi
yureklere acilar gidisin sevenlerini yaralar
Sanma sevenlerin seni unutacaklar
Hep kalbimizdesiniz ozanlar

Sazina sozune ozune bagli idin
Her cagirildigin yere dusunmeden gelirim dedin
Zoru basarmak icin cok mucadele ederdin
Merak etme kalbimizin en derin yerindesin

Gidisin cok ani yasamin cok kisa oldu
Butun sevenlerinin gozleri yasla doldu
Bir araba kazasiyla yasami son buldu
O bizim gonlumuzde taht kurmustu
O bizim bir unutulmaz ozanimiz oldu

M-AKM OLARAK Aylesinin acisini en isten dileklerimiznen paylasir devrin dayim olsun ali ozan aylesinin basi sagolsun

UTANMAZ.!

Sanki bu dünyayı münkir yaratmış
Gahar yaradana atar utanmaz.
Anladımki mismil değil mındarmış
Hileyi hilafı katar utanmaz.

Her dilden bir dili öğrenmiş mındar
Bir mürşide varıp vermemiş ikrar
Haklı çıkmak için dünyayı yakar
Haklı haksız demez çatar utanmaz.

Keyf alır vicdansız her malamattan
Bir eksik tarafı var, imalattan
Ne kuldan utanır nede Allahtan
Mümini müslümi satar utanmaz.

O ne bilir EhliBeytin aslını
Hüseyinden uzak tutar neslini
Allahı bilmeyen bilmez nefsini
Helede yezitten beter utanmaz.

İbret almaz fravunun halından
Uzak durmaz havya ile taguttan
Elcurriye benzer gılafatından
Birde aslan gibi kükrer utanmaz.

Gahıp insanlığa buğuz edersen
İnsanlıktan uzak şeytani ersen
Kul Yusuf el gibi sende tükürsen
Nisan yağmuru der güler utanmaz.?

Söz: Yusuf Aslan.
Malatya / Fethiye.

AABK Genel Baskani Turgut Okerin Istanbul havaalaninda goz altina alinmasinin ardindan, birakilmamasi halinde butun alevilere butuk gorev dustugunu dusunuyorum.
Turgut baskanin dursundaki kararliligi ve cesur çikislari buna nedendir. Ayakta olan alevi orgutlenmesni sokaktaki alevilere buyuk bir guven ve guç vermis durumdadir;.. Liderlerimize yapilan bu tur saldirilar alevi lerdeki bu guvenin kirma çabasinddan baska birsey degildir ve biz aleviler buna asla izin vermemeliyiz;.

VAYLOĞ DEDE’NİN KEREMATLERİ.!

Yıllardan 1967. yılıydı.
Bir kırmızı kamyon yükünü yükledikten sonra uzun bir yolculuğa çıkıp Vıııın diye ses çıkararak yükünü zamanında yerine yetiştirmek için yoluna devam eden kamyon sürücüsü ve sahibi gecenin bir vaktine kadar yol gittiklerinden dolayı her ikisininde hallerinden belli oluyorduki yorgunluktan göz kapakları ağırlaşıp zaman zaman da ( Rezil uyku dedikleri ) O tatlı uyku ile uyumamak arasında gözlerini yumup yumup açıyorlardı. Ancak, kamyonun sahibi bu duruma daha fazla dayanamayarak göz kapakları yumulmuş derin bir uykuya dalmıştı. Hani uyku uykuyu getirir derler ya, kamyon sahibinin horultusuna dayanamayan şöföründe göz kapakları yumulmuş sankide ölüme davetiye çıkarmışlardı. Direksiyon hakimiyeti olmayan kamyon da yoldan çıkarak çukurlara düşüp tümseklerden hoplayarak bir uçurumdan aşağıya düşecekken Allah’tan olacakki, bir mucize eseri o gürültüye şöför uyanarak frene basıp kamyonu durdurur, uçurumdan aşağıya düşmekten ve mutlak bir ölümden kurtulurlar, kamyon durduğunda kamyonun sahibide o tatlı uykusundan uyanır ve kendi kendine söylenerek, Dedem aha niyazın deyip kendi eline niyaz eder. Sabah olmasınada az bir zaman kalmıştır, bir iki saat sonra gün ışıyınca kamyonun sahibi gözle görülen birkaç evin bulunduğu yere giderek oradan bir traktör getirip kamyonu gerisin geriye çektirip yola çıkardıktan sonra traktörcününde el emeğini ( ücretini ) verip tekrar yollarına devam ederler. Kamyon Malatya ya sağ salim gelir ve yükünü boşalttıktan sonra her hangi başka bir yük almayarak doğruca Fethiye ye giderler, Fethiye ye geldikten sonra kamyonun sahibi kamyonundan inerek hiçbir yere uğramadan doğruca Ahlasın Yusuf’un evine gider, misafir odasında hazır bulunan Vayloğ dede, Ahlasın Yusuf’un ablası Ahlasın kızı Elif ve 12. yaşarlında olan Ahlasın kızı Elif’in torunu Yusuf vardı, bundan sonrasınıda Yusuf’un gözleri önünde cereyan eden olayları Yusuf’un ağzından dinleyelim. Gıjjik bibinin oğlu Hüseyin abi misafir odasından içeriye girerek doğruca Vayloğ dede’nin yanına gelip elini öperek dede’nin dizine eğilip dedem Allah Allah deyip bize bir dua etde ceddiyin sayesinde işimiz rast gide dedi, Vayloğ dede’de bir dua etti ki sanki de yer gök iniledi, oradaki hepimizin gözlerinden göz yaşlarımız akmaya başladı, dua bittikten sonra Hüseyin abi cebinden yüz türk lirası çıkararak Vayloğ dede nin oturduğu minderin altına koyup başlarından geçen olayları aynen şöyle anlattı. Dedem, biz kamyona yükümüzü yükleyip yolda gelirken gecenin bir vaktinde bende uyumuşum kamyonu süren aha bu Elif bibimin oğlu Hüseyin de uyumuş, her ikimizde uykunun içindeyken direksiyon hakimiyeti olmayan kamyonda yoldan çıkıp çukurlara düşerek taştan tümsekten hoplayarak bir uçurumdan düşecekken Allah tan bir mucize oluyorki kamyon duruyor, ancak bende o uykunun içinde rüyamda Vayloğ dede mi, yani seni gördüm.Dedem, rüyamda sen bana hiç korkmayın ne size nede arabanıza hiçbir şey olmayacak gün ışıyıncada karşıki evlerin birinden bir traktör getirin arabanızı çekip çıkarın, bende Fethiye de kirvem Ahlasın Yusuf un evindeyim dediğinde, bende o esnada kamyonun o gürültüsüne uykudan uyandım, sabah olunca da rüyamda dedemin dediklerini bir bir yapıp kamyonu o düştüğü yerden çıkarttık, Malatya ya gelip yükümüzü boşalttıktan sonra bir gayret ile köye geldik, benim aklımda hep o gördüğüm rüyam vardı ( dedem, bana ben kirvem Yusuf un evindeyim demişti ) bende köye gelir gelmez hiçbir yere uğramadan doğruca buraya geldim ve dede minde rüyamda bana dediği gibi kendisini Yusuf ağanın evinde buldum diyen Hüseyin abinin dediğine ve Vayloğ dede nin de göstermiş olduğu kerameti duyduğumu bizzat duyarak ve yaşayarak şahit oldum. Bende bir Şah İbrahim Veli talibi olarak Allahtan dileğim Vayloğ Dede nin Ceddi bizleri ve inananları darda koymuya, cümlemize erişe İnşallah Allah Allah.

Kaynak: Yusuf Aslan.
Malatya / Fethiye.
---------------------------
VAYLOĞ DEDEYE
Mezirme elinde bir ulu zattır
Hediyeli gider

Sevgili canlar.
çok değil, bundan bir yıl önce, emeklilere söylenen söz aynen şöyleydi, emeklilere, enflasyon farkından hariç, 63, ila 101, Türk Lirası zam yapıyoruz diye bütün televizyon kanallarında bangır, bangır bağırdılar, bizlerde emekli olarak bu söylemlere çokmu çok sevindik ama sonuçta gördükki, söylemler ile eylemler bir birini tutmadı, yani biz emeklilere verilen para, enflasyon haricinde 30. Türk Lirası oldu. bu gün ise tarih 12.10. 2010 bu gün gene söz verdiler 100. Türk Lirası civarın,a kadar zam var dediler. ancak ben bir emekli olarak geçmişlerden ders aldığımdan dolayı bu günki verilen sözlere inanmıyorum, daha doğrusu biz emeklilere söz verenlerin sözlerine inancım kalmadı. peki niye derseniz, bende diyorumki söylemler ile eylemler birbirini tutmadığı için itimatım kalmadı ve benim gibi emeklileri mağdur edenlere benim birde Malatya / Fethiye, Türküm var buyurun hep birlikte okuyalım.

-----------------------------

ALIN TERİNİ SİZLERE.!

Vergi diye ödüyorlar
Alın terini sizlere
Vallah helal etmiyorlar
Alın terini sizlere.!

Hayli rahat kösen sultan
Ne düşünür bunca insan
Helal edermi sor bakam
Alın terini sizlere.!

Yandaş taraf yandaş medya
Buna nasıl can dayana
Kim helal etmiş dünyada
Alın terini sizlere.!

Yoksulluk yoldaşım olmuş
Cehalet gardaşım olmuş
Kul Yusuf vergiyle salmış
Alın terini sizlere.!

Söz: Yusuf Aslan.
Malatya / Fethiye.

www.garipmirto.blogcu.com

kendini hayranlıkla seyreden gösteri toplumu
Onur sezgin
Adalet nedir? Yaşamın amacı nedir? Mutluluk mu önemlidir yoksa mutluluğa götürmese bile, kậğỉt üstünde kalan toplumsal eşitlik ve adalet mi?
Gerçek ne anlam taşır, gerçeği sahte görüntüden nasıl ayırt ederiz? Gerçek saklanır mı? Çoğu kimse bu soruları nasıl çözeceğini bilmiyor. Bu soruları kendine yönelten birçok sıradan kişi bir süre sonra zihinsel felce uğruyor, bu tür soruları sormaktan vazgeçiyor.
Dünya ile ilgili sorular ( görgül ) sorulardır. Dünyayı inceleyerek, deney yaparak, gözlemleyerek cevabı verilebilen sorulardır. Bir de mantık ve sistemler arası ilişkilerle ilgili sorular vardır ki, bu tip sorulara gözlem ve inceleme yaparak cevap vermek olanaklı değildir.
“Hak nedir?” gibi bir soru, ne pencereden dışarıya bakarak ne de biçimsel bir sistemin iç tutarlılığını inceleyerek yanıtlanabilir. Bu tür sorular bizi hep rahatsız eder ve felsefenin başlangıcına götürür.
“ İkinci sınıf vatandaş nedir?” “Tam bağımsızlık nasıl olur?” “Irk nedir?” “ırkçılık nasıl olur?” “Sömüren ve sömürülen kimdir?” “Ezen ve ezilen kimdir?“
Kimi çocuklar babalarına bu tür yanıtlaması zor ve ilginç sorular sorabilirler. Babalar çoğu kez bu soruları yanıtlamaktan kaçar ya da bu tür saçma sapan sorular sorma diye uyarır. Tabi çocuklar da bu tür soruları sormamak için bastırılmaya koşullanırlar. Ama birileri bu tür sorulara bıkmadan usanmadan cevap vermek zorundadır.
Türkiye’de soruları sağlıklı cevaplarla doyurulmamış bir halk, kendini hayranlıkla seyreden bir gösteri toplumuna dönüşmüştür. Ortalık savaşmak isteyen kahramanlarla dolu ama hiç kimse düşmanını tanımıyor. Potansiyel suçlu kimdir, nasıl ortaya çıkmıştır. Neden böylesi bir ölüm kalım oyununu oynamaktadır. Kimse bu soruları sormuyor. Sormak ve sorunun muhatapları ile tartışmak için bir araya gelmek bile vatan hainliği sayılıyor. Düşman olarak görülen taraf ne yapmak istemektedir? Hedefi neyi gerçekleştirmektir?
İstedikleri şeyler, modern zamanlarda yaşayan, her insanın sahip olması gereken insancıl haklar mıdır?
Bu soruların yanıtını, egemen sınıfın çıkarlarını yansıtmayı kendine iş edinen medyadan beklemek haddinden fazlasını ummak olur. Egemen konumdaki iktidar biçimleri, bireylerin sadece bilinçlerini değil bilinçaltlarını da etkilemektedir. Bu yüzdendir ki, ( insan hakları, sağlık güvencesi, işsizlik, eğitim ) gibi en temel sorunları çözmek konusunda tepkisiz kalmayı tercih eden bir halk, tuttuğu bir futbol takımının yenilmesi durumunda tozu dumana katmayı bir erdem sanır. Ya da Donkişot gibi düşman gördüğü yel değirmenlerine saldırır. Bu çok ucuz ve sahte bir kahramanlıktır. Bu durum, insanların kendilerini her an boşluğa fırlatabileceği bir uçurumun kıyısında durması gibidir. “Artık beni hiçbir şey durduramaz” düşüncesi ve buradaki eylem özgürlüğü, bir kendi – kendini – yıkma özgürlüğüdür. Oysa gerçek özgürlük hakikate açık olma özgürlüğüdür. Halk aydınlanmamışsa yapılan eylemin ne önemi var. Ruh sağıltımındaki bir hasta, kendi durumunun doğruluğunu görmez. Çünkü kendi görüşünün önüne engeller koyar. Bir adım gerileyip gerçekleri olduğu gibi görmek zordur.

2. PERDE 1. KISIM “ METAFİZİK USULÜ BİR İNSAN YARATMANIN KOORDİNATLARI-1”

BİRBİRİNE NE KADAR ÇOK BENZER
UYUYANLARLA ÖLÜLER

ETİ KEMİKLE BİRLEŞTİRECEĞİM
ÇEVRESİNİ SARAN BİR YIĞIN KAS OLACAK

KARŞI DURABİLMEK İÇİN ZORLUKLARA
YÜRÜYEBİLMEK İÇİN EL ELE, OMUZ OMUZA

BEDENİYSE IŞIKLA DOLUP TAŞSIN
AYDINLIĞIN GÜCÜ VARSA EĞER,
KARANLIKLAR NASIL OLSA KAÇIP GİDER

VE İŞTE YARATIYORUM
ADI DA “ İNSAN “ OLSUN
ATEŞ KUSAN EJDERHALARA
HİÇ Mİ HİÇ BENZEMEYEN
ONUR SEZGİN 14.06.2010



2. PERDE 2. KISIM