Bir sır değilsiniz.

Geceleyin ay gibi, gündüzleri güneş gibi parlıyorsunuz.

Sadece varlığınızla yoluma aydınlık, ruhuma sıcaklık ve güven verdiğiniz, hayatıma anlam kattığınız için değil,

Dünya yuvarlak olduğu için belki,

Ne gece ne gündüz, ne yaz ne kış, ne ilgi ne ilgisizlik,

Sizdeki o özelliği hiç değiştiremediği için,

Ay gibi, güneş gibi,

Çıkarsız ve doğal kaldığınız için sizi sevdim,

Yerküremiz döndüğü sürece sizi seveceğim.

Henüz tanımıyorum kiminizi,

Oysa biliyorum, oradasınız…

İşde, okulda, tarlada, fabrikada, sarayda ya da zindanda…

Kiminiz henüz tanımadınız bu fakiri,

Bilmeseniz de, buradayım…

Ya siz cemâline şahit olduklarım ;

Yakın da olsak uzak da, farketmiyor varoldukça,

Bir gerçeği seçtim hayatta,

Her şeye rağmen sevmeyi,

Güzelliklerinizle, iyiliklerinizle, samimiyetinizle, özveri ve emeğinizle değil sadece,

Kusurlarınızla, hatalarınızla, yalan ve yanlışlarınızla, yetmezlikler ve hatta tembelliklerinizle,

Sizi sevmeyi,

Artıyı esksiyi yaşamınızda dengelediğiniz için belki de,

Belki de sebepsiz sevdim sizi nedense,

Karşılıksız,

Pazarlıksız,

Hiç birinizi sıralamaya koyup sıradanlaştırmadan,

Hiç birinizin sevgisini yanyana dizip kıyaslamadan,

Gizlemeden, saklamadan,

Utanmadan, şımarmadan…

Bitkilerin ve mevsimlerin…

Gecelerin ve gündüzlerin…

Yağmur, rüzgar, güneş ve dağların huzurunda ve şahitliğinde itiraf edeyim,

İster zenci, ister beyaz,

İster kadın, ister erkek,

İster varsıl, ister yoksul desinler size,

Bitkiyi bitki,

Hayvanı hayvan olduğu kadar,

Sizi İnsan olduğunuz için sevdim ve seveceğim.

Kinlenerek şiddet olursunuz,

Öğrenerek bilge olursunuz,

Halleşmekle dost olursunuz,

Sevgi ile Aşk olursunuz,

Aşk kalmanızı dilerim,

Sevdiklerim.

Durak Arslan, Strasbourg, 17.05.2010