Çalıştayların boşa yapıldığı bir kez daha ortaya çıktı. Bir yıllık bir süre içerisinde yedi seansta bol şovlu toplantılarla Alevilerin sorunlarını çözmeye çalışan devlet yetkilileri kendileride ne yaptıklarını anlamadan çalıştaylarını bitirdiler. Kendileride bir şey anlamadılar ki çalıştaylardan sonra Avrupa örgutünü, Sivas halkını, ve Şehitlerin ailelerini görme ve fikir alış verişinde bulunma ihtiyacı duydular.

Hükümet yetkilileri başka bir ağızdan, Bakan Faruk Çelik başka bir ağızdan konuşuyor. Birilerinin dedikleri diğerlerine uymuyor. Bununla birlikte iç işlerinde başka dış işlerinde başka politika uyguluyorlar. Avrupa’ya karşı şirin görünmek için Aleviler bizim halkımız, onlarda kendi haklarına sahip olacaklar deniyor ama Avrupa’dan gelen mahkeme kararlarına uymuyorlar. Avrupa’ya gelince tüm halkımız davetlidir deyip toplantılarına Alevi örgütlerini de çağırıyor ama onların talepleri için “üç maymun”u oynuyorlar.

Her gün ayrı bir olayla Aleviler gerek basın yolu ile gerekse kişisel davranışlarla rencide edilmeye çalışılıyor. Buna da kimsenin sesi çıkmıyor. Alevi örgütleri tarafından yapılan basın açıklamaları ve tepkiler bir türlu ses çıkarmıyor.

Ancak şöyle bir soru geliyor akla! Çalıştaylar süresince Şendilleri veya Karamollaları çağıracağına neden gerçekten Alevilerin haklarını Alevilerle çözmeye kalkmadılar? Gerçekten bir açılım yapılacaksa açılımın muhataplarını neden Alevilerin dışında aradılar? Tek cevap ne yaptıklarını, ne yapacaklarını bilmemekteler. Onların Alevi veya Alevilik diye bir sorunları bulunmamaktadır. Oyalama politikası ile kendi fikirlerini öne sürüp istediklerini yapıyorlar.

Nitekim Alevilik dersleri Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne rağmen kaldırılacağına, öğretimi daha küçük sınıflara alınmak isteniyor. Türkiye’nin her yerinde, her köşesinde Kuran Kursu verilirken Alevilerin Alevilik üzerine kendi çocuklarına (Alevilere!!) verdikleri dersler için Alevi dedeleri mahkemede süründürülüyor. Neden? Tekke ve Zaviyeler Kanunu’na aykırı olduğundan suçmuş. Peki camilerin dışında ülkenin her köşesinde verilen kurslar hangi kanuna göre veriliyor? Bununla birlikte Bakan Çelik, Alevi çocuklarına din eğitiminin cemevlerinde verilmesi önerisi ile çıkıyor.

Sayın Bakan ondan önce Aleviliği, Alevileri tanımak, cemevlerini Alevilerin ibadet yeri olarak tanımak, statüsünü vermek, Alevi öğretisinin Alevi eğitimciler tarafından verileceğini anlamak, DEDE’leri tanımak gerekmez mi? Alevi çocuklara tanımadığınız cemevlerinde nasıl bir Alevi öğretisi vereceksiniz? Kim tarafından verilecek? ( sonradan dava açılacak dedeler mi?)

Okullarda din ve Ahlak Bilgisi Dersi’ni verecek olan sözüm ona öğretmenler Alevilik üzerine de ders verecekler. Diyanet’in kendisine göre Aleviliği biçimlendirip Sünni din öğretmenleri ile Alevi çocuklarına verecekleri dersler pek de gerçekçi olamaz. Son günlerde basındanda takip edildiği gibi Din öğretmenleri Alevilikte sınıfta kaldı deniyor. Sorulara verilen cevaplar din öğretmenlerinin de Devlet yöneticileri gibi kafalarının karışık olduğu ve ne yapacaklarını bilmediklerini gösteriyor.

Peki ya Alevi örgütleri bu durumların neresindeler?

Nasıl bir çaba vermeye devam edeceklerdir?

Devamlı savunmada kalınırsa ilerlenemeyeceği ve verimli olamayacağı ortada. Alevi örgütleri, aralarındaki farklılıklara rağmen ortak taleplerini dile getirmek ve mücadelede yerini almak için çaba göstermeliler. Ulularımızın söylediği gibi “yol bir sürek binbir” dir. Ortak mücadele alanını oluşturmak ve birleşmek bizim için kaçınılmaz bir durum haline gelmiştir.

Bir anımı anlatmak isterim burada, bulunduğumuz şehirde kendi Alevi Kültür Merkezi’miz adına Belediye Başkanı ile bir görüşme sürecinde bölgede yaşayan diğer halklar ve Fransız halkı ile bir çalışma yapmak istediğimizi dile getirdik. Bu durumun halklar arası uyumu kolaylaştıracağını ve yakınlaştıracağını söyledik. Bize camii ( Sünni) halkınında davet edilmesi gerektiğini söyleyince biz onlar bizlerle çalışmazlar dedik. Bize söylenen söz şu idi: “Siz aynı topraklardan gelen ve aynı ülkenin vatandaşları olduğunuzu söylediğiniz insanlarla bir araya gelemiyorsunuz diğerleri ile nasıl bir araya geleceksiniz.” (tabii durumu detayları ile anlatınca sorunun nereden geldiği ortaya çıktı ama söz söylenmişti.) Bizimde önce kendi aramızda problemlerimizi çözmemiz gereklidir.

Toplum olarak dile getirmeye çalıştığımız haklı taleplerimizi neden birçok koldan yürütüyoruz. Bu açığımızı gören düşmanlar bizi nereden parçalayacaklarını anlamış durumdalar. Günümüze değin gelen bir yok etme planı ile yüz yıllardır yok edemedikleri Alevileri parça parça etmeye yöneldiler.

Yobazların ve imam dedelerin “sahte” Alevi örgütleri oluşturarak asimillasyona yönelik Alevi açılımını, hali hazırda olan örgütlerimiz boşa çıkarmanın yolunu bulmalı ve örgütlerimizin birleşme yolunu açmalıdırlar. Tarihimizde ilk böl-parçala programını ocakları ve yol sürücülerini birbirinden uzaklaştırarak ve sürgünlerle kopardıktan sonra Aleviliği duraklama dönemine sokmadılar mı? Ayrı kollar oluşturan Aleviler Hükümetin “böl parçala yönet” planının farkına vararak bir an önce bir çatı altında toplanmayı kendilerine ilk görev bilmelidirler. Bu konuda büyük görev Serçeşmemize, ocağımızın ileri gelenlerine düşmektedir. Diğer ocakların ileri gelenleri ile bir platform oluşturarak eskiden olduğu gibi birbirine bağlı hiyerarşik sistem oluşturulabilinir.

Bütün bunlar için Örgütlerimiz kendi ağırlıklarını yerinde kullanmasını bilmeleri önemlidir.

Seyit Gezek