Hüü gerçeğe...

Alevilik-Bektaşilikte Kerbelâ, keder ve belâ bileşimi olarak algılanır; bu anlamda bir yaradır: Tarihsel ve toplumsal haklılığa yaslanmış bir kıyımdır: Bir isyan olarak onu sevmemek, bir kıyım olarak ona yanmamak elde değildir. Çünkü onun anısını yaşatmak için bir görev üstlenmek, orada şehit edilenlerle saf tutmak insan onuru ve şerefiyle ilintili bir durumdur.

Ama olaya akılla yaklaştığımızda, onu ağlama duvarı olarak öne çıkarmanın doğru olmadığını görürüz. Yapılması gereken bugünü anlamanın ve geleceğe ışık tutmanın anahtarı olarak yeniden yorumlamak gerektiğidir. Kerbelâ olayı, Aleviler-Bektaşiler için, hangi inançtan olursa olsun, hangi ulustan gelirse gelsin, haksızlığa, zulme uğramış insanın/ insanların acısını, insanlığın acısı durumuna getirmenin ortak anısıdır. Demek ki Kerbelâ olayı, Kerbelâ şehitleri gibi katledilenlerin bir öyküsüdür.

Kerbelâ acısını, insanlığın acısı durumuna getirme yolunda Aleviler-Bektaşiler, ağıt türünün en yetkin örneklerini vererek, bu olayı bir yaşama anlayışının kaynağı durumuna getirdi, insan sevgisine dönüştürdü.

Şeriatçı İslamlıkla hesaplaşmanın bir bakıma başlangıç öyküsüdür Kerbelâ olayı. Günümüzün Kerbelâ olaylarına gelince saymakla bitmez, ancak, Kerbelâ olayının bir uzantısı olarak yaşama geçirilen, onlarca canın diri diri yakıldığı Sivas/ Madımak olayını anmak bile yeter.

GÜNCELLEME

Haksızlığın bugün ne olduğunu açığa vuramayıp geçmiş biçimini yüceltmeye çalışırsak güncel korkaklar olup çıkarız. Hurûfilikten Aleviliğe geçen bir algıyı burada seslendirmek istiyoruz:

Her Alevi-Bektaşi için Kerbelâ kıyımı bir alınyazısıdır; Alınyazısına karşı koymak isteyen her Alevi-Bektaşi alınyazısını mücadelesinin önüne yerleştirmek zorundadır. Alınyazısındaki dostlarına ve düşmanlarına tanı koyabilmek için Hz Hüseyin’i sevenlere düşmanlık gösterenleri sevmeme, bunları sevenleri de sevmeme biçiminde tanımlayabileceğimiz teberra ilkesini, zalimlerin zalimliklerini sevenleri sevmeme, bunları sevenleri de sevmeme biçiminde güncellemek zamanı gelmiştir. Bunu yaparsak düşmanlarımıza tanı koyabiliriz; onları tarihin derinliklerinden yaşadığımız yere taşıyabiliriz. Yine Hz Hüseyin’in ve yandaşlarının kavgasını sevme, bunları sevenleri de sevme biçiminde tanımlayabileceğimiz tevellâ ilkesini zalimlere karşı mücadele edenleri sevme, bu mücadeleye katılanları sevenleri de sevme biçiminde güncellemek durumundayız. Bunu yaparsak dostlarımıza tanı koyabiliriz; onları tarihin derinliklerinden yaşadığımız yere taşıyabiliriz.

Kerbelâ olayı Alevi-Bektaşi canlar için bir İnsanlık duruşudur. Her yıl Muharrem ayından oniki gün boyunca Alevi-Bektaşi canlar Kerbelâ olayın anısına Oruç tutarlar. Geçmişte Oruç tutan canlar (su içmezlerdi, su ihtiyacını hoşaf ve ayran gibi sulu gıdalar alırlardı, Kurban tığlanmaz, Tıraş olunmaz , çamaşır değiştirilmez, Eğlence, düğün yapılmaz, İçki içilmez, Aynaya bakılmaz, Süslenilmez, Kokulu maddeler sürülmez.........v.s). Günümüzün koşullarından bu seçeneklerin bir kısmını yerine getirmek, hijenik olarak çok zordur. Alevi-Bektaşi canlar olarak, özelikle şekilcilikten ve gösterişten uzak durmalıyız. Yüreğimizden hisetmeliyiz, dışa vurmaya başaladığımızda Hak için olmaktan çıkar. Denilebilirki Alevilerin oruç tutmaması için her türlü zorluklar öne sürulmüştür. Bu zorlukları günümüz yaşam biçimine getirdiğimizde yani güncellediğimizde Diyebilmeliyizki her Alevi can muharrem orucunu tutmalı ve tutmak içinde günlük gereksinimleri neyse yerine getirmelidir. Orucumuz ne kadar yas olsada temizlik esas alınmalıdır. Her türlü eğlence ( düğün, nişan, sünnet, yaş günü,müzikli ortamlardan v.s...) ve zevkten ( ziyafetten, içkiden, hazdan,v.s.;.. ) uzak durulmalıdır. Geriye kalan su içmemek, belirli zamanlarda gerektiği kadar israfa gitmeden oruç açmada yemeğini yemeli, eti, yumurtayı, balığı, hiç bir canı incitmemek amacı ile tüketmemelidir. Hiç bir cana zulüm etmemelidir. Bir böcek bile olsa öldürülmemeli, bir ot bile olsa hiç bir bitki koparılmamalıdır.

Oniki günlük Muharrem orucundan sonra Aşureler pişirilmeli lokma olarak paylaşılmalıdır. Biliniyorki dördüncü imam Zeynel Abidin’ nin kurtuluşu için aşureler pişirilir, kurbanlar tığlanır, ve paylaşılır.

Muharrem boyunca Alevi-Bektaşi canların, tutacakları oruçları, gerçekleştirecekleri sohbetleri ve yürütecekleri hizmetleri Hak Kabul etsin. Dillerdeki dilekleri gönüllerdeki muradları hasıl olsun.

Hızır Ali yardımcıları ve yoldaşları olsun.

HÜSEYİN ÇARMAN
AŞK İLE
FUAF YOL VE ERKÂN KOMİSYONU
15 ARALIK 2009