http://www.alevi-fuaf.com/index.php?p=articles&area=1&mode=rss RSS Feed - http://www.alevi-fuaf.com/index.php http://www.alevi-fuaf.com/index.php http://www.alevi-fuaf.com/index.php?p=articles&area=1&action=displayarticle&id=421&name=hollande-in-rakibi-finans-dunyasi-defne-gursoy
Ama daha savaş kazanılmış değil. Zira Sol Cephe'nin adayı Jean-Luc Mélenchon giderek sosyalist oy geleneği olanları da kendi safına çekiyor. Popülist ama solun ilkelerine sadık, saldırgan ama kendi ile de dalga geçen, parlak bir zekanın ürünü mizah gücünün renklendirdiği söylemiyle Mélenchon'a oy vermeyi öngörenlerin sayısı her gün artıyor. Bu köşede aday adaylığı yarışında Martine Aubry'yi neden desteklediğimi açıklarken, Sosyalistlerin ciddi bir sola açılım göstermeleri gerektiği ve bunu Aubry ile yerine getirmelerinin mümkün olduğunu yazmıştım. Hollande henüz Fransa'yı sola taşıyacak kişi olduğunu ispatlamadı. Ancak Le Bourget'de telafuz ettiği ifadeler sevindirici.

"Ayrıcalıkların sonuna imza atan Cumhurbaşkanı olacağını" söyleyen Hollande, seçimlere üç ay kala yapılan kamuoyu araştırmalarına bakılırsa, birinci turda tüm adayların önünde, ikinci turda da ciddi farkla ipi göğüslüyor. Seçimlere üç ay kala ikinci turda bu denli farklı bir sonuç şimdiye kadar görülmemişti.

Buna rağmen, Hollande hala söyleminden Sarkozy'nin ve Le Pen'in seçim araçlarının başında gelen güvenlik konusunu parti içindeki homurdanmalara kulak asmadan sürdürüyor. Mélenchon ve Sol Cephe'nin Hollande'ı nereden vuracağına da işaret etmiş oluyor. Yanısıra ulus ve ulusal birlik kavramında israr etmesi de cabası. Öte yandan, Marine Le Pen'in üzerine konduğu laiklik konusunu nihayet aşırı sağın tekelinden çıkacak anlaşılan. Zira Hollande Le Bourget'de "laiklik insanları özgür kılan ve koruyan bir değerdir. Bu nedenle kiliseyi devlet işlerinden ayıran 1905 yasasının Anayasaya'ya kaydedilmesini sağlayacağım" diyordu.

Gençlere istihdam, laiklik, finans dünyasıyla mücadele, eğitim bütçesinin arttırılmasına diyecek yok. Ancak Hollande'ın yarın açıklayacağı kapsamlı programının püf noktası her şeye rağmen ekonomik kriz için önerileri olacak. Ülkenin kredi notunun düşürülmesinin yarattığı şaşkınlık ve global ekonomik krizin giderek derinleşerek verdiği hasarlar sürerken, kamuoyu yoklamalarına bakmak yetmez. Seçmenlerin büyük bir bölümü Hollande'ın ekonomik kriz için çözüm ve önerilerini merakla bekliyor. Hollande Sol Cephe adayı Mélenchon'un kendisini "deniz bisikleti kaptanı" nitelemesinden kurtulmak istiyorsa, Fransızların karşısına çok sağlam bir programla çıkmak zorunda...

Defne Gürsoy
Birgün
25.01.2012
]]> http://www.alevi-fuaf.com/index.php?p=articles&area=1&action=displayarticle&id=420&name=angaje-vatandas-cantona-defne-gursoy
Eric Cantona örneğinde olduğu gibi. Önce memleketi olan Marsilya takımının, ardından da Manchester United'ın eski yıldız futbolcusu Cantona, Fransa'da giderek kızışmakta olan Cumhurbaşkanlığı yarışına "girer gibi" yaptı. Belki bizler kadar izlememişsinizdir, yeşil sahaların eski forveti, başarılı mesleki dönüşümü sayesinde şimdilerde beyazperde yıldızı olmaya namzet. Fransız sinemasında çeşitli rollerden sonra, İngiliz usta Ken Loach'un "Looking for Eric"iyle uluslararası kariyerine başlamıştı...

Cantona'nın belki yakından izlemediğiniz bir başka yönü de haksızlıkların karşısında duruşu ve ismini toplumsal sorunları çözmek için kullanması, kendi deyimiyle "angaje vatandaş" olması. Şimdilerde ise seçilmek için değil, ancak konut sorunu yaşayan 10 milyon insanın durumunu kamusal alanda tartışabilmek için (ezilenlere konut temin etmek için kurulan) Abbé Pierre Vakfı "adına" Cumhurbaşkanlığına aday. Vakfın rakamlarına göre, Fransa'da 8,2 milyon yoksulluk sınırının altında yaşıyor. 10 milyon insan ise konut krizinin doğrudan veya dolaylı kurbanı. Bunların 3,6 milyonu ise ya çok kötü şartlarda, ya da tamamen evsiz. Sokakta yaşayanların sayısı 130 000 civarında. "Devlet temsilcilerinin umursamadığı ve her gün yaşamak zorunda kaldıkları eziyet unutulan milyonlarca aileden" söz eden Cantona, bu insanların dramını seçim tartışmalarının eksenine oturtmak istiyor.

Cantona 4 Ocak 2012 tarihinde Fransa'nın 50 000 seçim kefiline mektup göndererek, kendilerinden adaylığı için 500 imza talep ediyordu. Fransa'da Cumhurbaşkanı adayı olabilmek için, çoğunluğu Belediye Başkanı olan kefillerden en az 500 tanesinden destek imzası almak gerekiyor. Bu imzaları alan herkes aday olabiliyor ve seçim kanunları gereği kampanya için hem devletten maddi yardım alabiliyor hem de medyalarda eşit görünürlük oranı maddesi uyarınca diğer adaylar kadar zaman dilimi hakkı kazanıyor.

Vakıf adına aday olmak ne demek derseniz, yanıt çok basit. Cantona, Abbé Pierre Vakfının ana yardım konusu olan konut sorununu, Cumhurbaşkanlığı seçimlerinin temel tartışma eksenlerinden biri haline getirmek istiyor, yoksa seçimlere gerçek anlamda aday değil. Yani "gerçek bir sahte adaylık". Bu adaylık eskilere Fransa'nın gelmiş geçmiş en büyük mizahçılarından Coluche'ün 1981'de aday olmasını hatırlattı. Coluche'ün popülerliği sağı ve solu aynı şekilde korkutmuştu. Ancak Cantona'nın adaylığı, sağın işine gelmeyecek ama sosyalistlerin ve sol cephenin ana seçim kozları arasında yer alan konut sorununa el attığı için sola yaracaktır.

Türkiye'de yıldız futbolcularımızın konut sorunu veya benzer sorunlar (sokak çocukları, Romanlar veya gençlerin işsizliği ile mücadele) için kendi isimlerini öne koyarak siyasi bir duruş aldıklarını düşünün... Torpille ve cemaatçilikle milletvekili olmaya benzemez, özveri ve cesaret ister!

DEFNE GÜRSOY]]> http://www.alevi-fuaf.com/index.php?p=articles&area=1&action=displayarticle&id=419&name=guvercini-vurdular-durak-arslan Kanadında telek,
Teleğinde tüy,
Tüyünde renk var diye
Dam üstlerinden kovdular.
Ötüşü sarı gelin,
Uçuşu toros,
Gönlü harran diye
Kovalayıp yordular.
Tedirgin bir ruh, ürkmüş bir bakış kıldılar!
Sonra alçakça birleşip
Güvercini vurdular.
Bugün, <...]]> Kanadında telek,
Teleğinde tüy,
Tüyünde renk var diye
Dam üstlerinden kovdular.
Ötüşü sarı gelin,
Uçuşu toros,
Gönlü harran diye
Kovalayıp yordular.
Tedirgin bir ruh, ürkmüş bir bakış kıldılar!
Sonra alçakça birleşip
Güvercini vurdular.
Bugün,
Gözlerimizde bir avuç kum,
İçimizde yeni bir yangın,
Ortalık toz duman,
Avcılar hain
Kalleş mi kalleş bir zaman.
Yarın,
Nice güvercin,
Hep bir ağızdan
Acı ile, Umut ile, yanık ses ile
Sarı gelin aman, Sarı gelin aman...


Hrant Dink'in ani acısıyla yazıldı,

Durak Arslan, 22 Ocak 2007]]> http://www.alevi-fuaf.com/index.php?p=articles&area=1&action=displayarticle&id=417&name=sayin-basbakan-erdogan-a-sade-sorular-durak-arslan
Kürtlere karşı Türkleri mi ?

Ermenilere karşı Kürtleri mi ?

Alevilere karşı Sünnileri mi ?

İşçilere karşı Memurları mı ?

Emeğe karşı sermayeyi mi ?

Sayın Erdoğan siz kimi kandırm...]]>
Kürtlere karşı Türkleri mi ?

Ermenilere karşı Kürtleri mi ?

Alevilere karşı Sünnileri mi ?

İşçilere karşı Memurları mı ?

Emeğe karşı sermayeyi mi ?

Sayın Erdoğan siz kimi kandırmaya çalışıyorsunuz ?

Halklara karşı Amerika'yı mı ?

Amerika'ya karşı İslam coğrafyasını mı ?

Avrupa birliğine karşı Arap yarımadasını mı ?

Filistin'e karşı, İsrail'i mi ?

Sayın Başbakan Erdoğan, siz kimi savunuyorsunuz ?

Hacı Bektaş ve Mevlana'ları mı, Ebu Suud ve Yavuz Sultan'ları mı ?

Çanakkale savunmasında vurulanları mı, sermaye silahıyla yeniden taarruza buyurduklarınızı mı ?

Deniz Gezmiş ve kuşağını mı, Demirel ve kalem kıranları mı ?

Erdal Eren'leri mi, Kenan Evren'leri mi ?

Bildiğimiz Dersim'i mi, bilmediğimiz bir başka yeri mi ?

Hukuk'un üstünlüğünü mü, üstünlerin hukuku'nu mu ?

Uludere'de bombalanan sivilleri mi, bombalamayı emredenleri mi ?

Öleni mi, öldüreni mi, siz kimi savunuyorsunuz ?

Hangi günlerde paraya, hangi günlerde imana inanıyorsunuz ?

Sayın Başbakan Erdoğan, verin ki bu soruların cevabını, mahşere kalmasın !

Durak Arslan
17 Ocak 2012]]> http://www.alevi-fuaf.com/index.php?p=articles&area=1&action=displayarticle&id=416&name=alevilerin-uludere-ziyareti-basin-aciklamasi
ALEVİLER ULUDERE'YE BAŞSAĞLIĞI ZİYARETİNE GİDİYOR

Ateş külde söner, Acı yürekte diner.

Acı paylaşıldıkça azalır, Sevgi paylaşıldıkça çoğalır.

Acılar azalsın, sevgiler artsın. Kinler bitsin, dostlukla...]]>
ALEVİLER ULUDERE'YE BAŞSAĞLIĞI ZİYARETİNE GİDİYOR

Ateş külde söner, Acı yürekte diner.

Acı paylaşıldıkça azalır, Sevgi paylaşıldıkça çoğalır.

Acılar azalsın, sevgiler artsın. Kinler bitsin, dostluklar pekişsin.

Yeni yaşamlarda yeni çiçekler yeşersin. Gerçeğin demine hû!

04 Ocak 2012 tarihinde bir araya gelen Alevi kanaat önderleri, kurum yöneticileri ve Türkiye Barış Meclisi temsilcileri son dönemde yaşanan çatışma ve şiddet konusunu görüştüler. Toplantı sonucu aşağıdaki açıklamanın kamuoyuna duyurulması ve 18 Ocak 2012, Çarşamba günü Uludere'de başsağlığı ziyaretinin yapılması benimsenmiştir.

Şırnak-Uludere ilçesine bağlı Ortasu (Roboski) köyünde, savaş uçaklarının bombalaması sonucu 34 insanımız katledilmiştir. Bu katliam vicdan sahibi herkesi derinden etkilemiştir. Fırat'ın doğusuna yaşatılan yas ve acı bizim acımızdır. Uludere katliamında öldürülen 34 Kürt köylüsü can da bizim canımızıdır. Fırat'ın batısındaki kör ve inkârcı siyasetten farkımız ise, vicdanlı ve "gör inancının" sahibi oluşumuzudur.

Son aylarda hükümet tarafından tırmandırılan şiddet politikaları kaygı vericidir. AKP hükümetinin farklı kültürel kimliklerin varlığına karşı, savunduğu siyaset felsefesi şiddeti, çatışmayı ve ayrımcılığı beslemektedir. Farklı kültürel kimlikleri tanımak, 21. yüzyıl devlet aklının gereğidir.

21. yüzyıl siyaseti, Kürt sorunun demokratik ve barışçıl zeminde çözümünü mümkün kılacak uluslararası tecrübelerden faydalanmayı ve kültürel kimlik haklarına dair evrensel hukuktan beslenmeyi zorunlu kılar. Aksi takdirde karşı olduğumuz çatışma ve şiddet ortamı hem Kürt, hem de Türk gençlerinin canlarını, umutlarını ve geleceklerini teslim almaya devam edecektir. Gözyaşının, akan kanla buluştuğu topraklarda ne yürekler, ne de silahlar susar. Gözyaşının dinmesi için, dağdaki silahın, kentteki silahın ve en önemlisi siyaset diline sığınmış silahların susması gerekir. Çünkü Kürt sorunun çözümü, hamaset diliyle değil, ancak vicdan ve yüreklerin muhabbet diliyle mümkündür.

Bizler; Türkiye'nin çok kültürlü, çok dilli ve çok dinli/inançlı toplumsal yapısından, ortak bir gelecek kurmak istiyoruz. Türkiye'yi omzundaki ayrımcılık, imha, inkâr, asimilasyon ve katliam gibi bu ağır yüklerinden kurtarmak istiyoruz. Çok kültürlü bir Türkiye'de eşit koşullarda ve kendi kimliklerimizle özgürce bir arada yaşamak için, eskisinden daha çok birbirimize sarılmak zorundayız.

İşte bu nedenle biz; Türkiye'yi şiddet ve çatışma sarmalından kurtaracak yaklaşımlar yerine, insanlığı barış aleyhine ötekileştirmeyi tercih eden AKP politikalarına dur demek için, biz Aleviler öğretimiz gereği 72 milleti aynı nazarda gören barışı savunmaya devam edeceğiz.

Türkiye'de yayılmak istenen çatışma, şiddet, ayrımcılık ve nefret duyguları yerine sevgiyi, dayanışmayı, dostluğu ve barışı egemen kılmak için çalışıyoruz. Biz Alevi dedeleri, kanaat önderleri, aydınları, sanatçıları ve Alevi kurum yöneticileri olarak, Uludere katliamında hayatını kaybeden canlarımız için Gülbanklarımızı okumak, barış türkülerimizi söylemek için yas evlerini ziyaret edeceğiz.

Bu başsağlığı ziyaretine vicdan sahibi bütün kişi ve çevreleri katılmaya davet ediyoruz.

Taleplerimiz:

· Hükümet devletin Uludere katliamındaki sorumluluğunu kabul etmeli ve resmen özür dilemelidir.

· Uludere katliamında sorumlu olanlar ortaya çıkarılmalı ve katliamla ilgili TBMM'de bir araştırma komisyonu kurarak soruşturma başlatmalıdır.

· Akan kanın ve ölümlerin durdurulması için Kürt sorununun barışçıl ve demokratik yollardan çözülmesi zorunludur.

ÇAĞRICILAR: Hüseyin Dedekargınoğlu (Dede), Hüseyin Eriş (Dede), Hasan Hayri Şanlı (Dede), Baki Düzgün (Dede), Davut Sever (Dede), Selahattin Özel, Turgut Öker, Hüseyin Güzelgül, Ercan Geçmez, Yaşar Seyman, Pınar Sağ, Tolga Sağ, Ozan Emekçi, Yeter Gültekin, Kazım Genç, Ziya Halis, Emel Sungur, Salman Kaya, M. Cengiz Güleç, Ümit Sarı, Mustafa Aslan, Necdet Saraç, Fevzi Gümüş, Oktay Kandemir, Köksal Yıldırım, İmam Hüseyin Bor, Hüseyin Yıldırım, Kelime Ata, Yavuz Canpolat, Kemal Bülbül, Sultan Özer, Cevahir Canpolat, Elif Kaya, Ahmet Abakay, Fatma Binici, Ali Kenanoğlu, Mehmetali Çankaya, Mustafa Özcivan, Durak Arslan, Erdal Kılıçkaya, Dr. Hüseyin Akpınar, Abbas Tan, Kazım Gündoğan, Yaşar Kılavuz, İrfan Açıkgöz, Ali Göçmen, Haydar Aygören, Hüseyin Mat, Zeynel Özen, Bülent Ant, İsmail Armut, İsrafil Erbil, İsmail Ataş, Bülent Kaya, Ali İbrahim Tutu, Ali Ertan Toprak, Kamil Ateşoğulları, Feramuz Acar, Çağlar Kanar, Ergüder Öner, İshak Kocabıyık, Ozan Ali Çağan, Adnan Önder, Hüseyin Şimşek, Serdar Akın, Şahmettin Özden, Cafer Cebe, Şahin Kurt, Engin Gündük, Ali Asker Çoşkun, Adnan Cangüder, Ersin Bilge, Atilla Erden, Hüseyin Kizgin, İlyas Çağla, Ali Ekber Pektaş, Turan Eser,
]]> http://www.alevi-fuaf.com/index.php?p=articles&area=1&action=displayarticle&id=415&name=basaracagiz-durak-arslan
Başaracağız,

Kendi kendimizi tanımayı, tanımlamayı,

Hedefi koymayı,

Bir olup gemiyi, sevgi benziniyle menzile sürmeyi,

Başaracağız.

Başaracağız,

İnancımıza, felsefe, kültür ve sanatımıza sahip ç...]]>
Başaracağız,

Kendi kendimizi tanımayı, tanımlamayı,

Hedefi koymayı,

Bir olup gemiyi, sevgi benziniyle menzile sürmeyi,

Başaracağız.

Başaracağız,

İnancımıza, felsefe, kültür ve sanatımıza sahip çıkmayı, değerlerimizi gereğince yaşamayı,

Üniversitelerimizi kurmayı, kurulu olanları kurtarmayı,

Yasaklanmış ocaklarımızı yeniden harlandırmayı, Dergâhlarımızı kurumsallaştırmayı,

Pir'imizi, filozofumuzu, bilim - sanat ve düşün insanımızı bağrımıza basmayı,

Kamil-toplum diyarına seyehat etmeyi,

Başaracağız.

Başaracağız,

Tek damla sıvı'da hayata susamayı,

Kir diyarından çıkıp, Pir pınarında arınmayı,

Gönül göl'ünde demlenip şerbet,

Hiçlik deryasında tad olmayı,

Ölmeden ölmeyi,

Bir hiç olmayı,

Başaracağız.

Başaracağız,

Madde'ye mâna,

Kan'a can,

Kalb'e aşk sunmayı,

Kâhinat'a Can gözüyle bakmayı,

Karşıt-lar çatışmasında yaşamayı,

Sırra mazhar olmayı,

Başaracağız.

Başaracağız,

Hayâl ile düş ile,

Hiç'likteki güç ile,

Başaracağız.

Durak Arslan
12.01.2012

]]> http://www.alevi-fuaf.com/index.php?p=articles&area=1&action=displayarticle&id=414&name=sozde-8220-sosyal-8221-kdv-defne-gursoy
Adının içinde "sosyal" kelimesinin olduğuna bakmayın, bu yeni vergilendirmenin toplumsal hayır güden bir niteliği olmadığı gibi, tam bir kandırmaca. Almanya ve birçok diğer Avrupa ülkesinin ekonomik kriz karşısında aldığı önlemlerin başında KDV'yi arttırmak geliyor. İtalya'da 21'den 23'e geçmesi beklenirken, Almanya'da yüzde 17'den 19'a, Macaristan'da 25'den 27'ye, komşu Yunanistan'da 19'dan 23'e geçti bile. Devletlerin devasal boyutlara ulaşan borçları ve bütçe açıklarının halk üzerinde yarattığı korkunun etkisinden faydalanan birçok iktidar, zaten alım gücü zayıflayan halka yeni vergi yükü bindirerek bir kısmını kapatma yolunu çoktan seçti.

Dilerseniz şu "sözde sosyal" KDV'nin ne olduğuna bir göz atalım. İktidar şakşakçılarından bazıları sanırız reformun sosyal içeriğinin olmadığını farkederek verginin adını "Yöresizleşme karştı KDV" (anti-delocalization) olarak değiştirdi. Önce ürünlerin KDV oranını arttırıyorsunuz, ardından her ürün fiyatının içinde bulunan çalışanların veya işverenin sosyal katkı oranını düşürüyorsunuz. Fransa örneğinde çalışanların katkısı değil, işveren katkısı azalacak. Yani bir yandan fiyat artacak, bir yandan o fiyatı oluşturan katmanlardan biri azaltılacak, ne tesadüf ki işverenlerin ödemesi gereken katman olacak! Amaç : işgücü maliyetini düşürerek, yerli malı ürünleri daha ucuza, yani daha rekabetçi kılmak. Sözüm ona işveren katkısı azalınca, işgücü maliyeti de azalacak, böylece yerli üretim artacak, istihdam da artacak. Yabancı mallar ise daha pahalı kalacak. Böylece zoraki bir yerli malına dönüş yaşanacak.

Bunlar kağıt üstünde. Gerçekte ne olacak derseniz, Fransa'da iki yıllık enflasyon toplamı kadar bir kerede fiyatlar artacak. Ve toplumun en kırılgan kesimlerinden başlayarak, gelirsiz ve düşük gelirliler bu "reformun" esas kurbanları olacak. Yani bırakın "sosyal"i, bildiğiniz saf kapitalist işveren tuzağı. KDV artışı öyle bir vergi ki, herkesi aynı şekilde vuruyor. Çalışanlar ihmal edilir bir oranda bordrolarında bir artış görseler de, ortalama yüzde 4 artması beklenen fiyatların karşısında biraz daha zorlanacak. İşsizler, emekliler, geçici işlerde veya sözleşmesiz çalışanlar ise daha da ezilecek.

Bir başka deyişle, kriz karşısında fedakarlığın büyüğü bir kez daha en alttakilerden bekleniyor. Bugün Fransa'nın en zengin yüzde 10'u gelirlerinin sadece yüzde 3,4'ünü KDV'ye harcıyorlar, en yoksul yüzde 10'u ise yüzden 8,1'ini. KDV artışının karı doğrudan işverenlerin cebine girecek.

"Sosyal KDV" fikri iktidar dışında herkes tarafından reddediliyor. Fransız halkı, sendikalar, çalışanlar, solun tüm yelpazesi, hatta Milli Cephe adayı Marine Le Pen bile adını "İşveren KDVsi" niteledi. Peki Sarkozy niye bunu yapıyor derseniz, bir yandan paniklerde, son aylarında her şeyi denemeye hazır. Bir yandan da işverenlerin ve en zenginlerin piyonu olarak, onların çıkarlarını korumak zorunda. Gider ayak son kozlarını ortaya koyarak kendisini iktidara getirenlere verdiği sözleri yerine getiriyor denebilir.

Defne Gürsoy
Birgün
defne@noos.fr
11 Ocak 2012]]> http://www.alevi-fuaf.com/index.php?p=articles&area=1&action=displayarticle&id=413&name=yeni-yil-dilekleri-defne-gursoy
Önce yaşadığım ülke Fransa'dan başlayalım. En büyük dileklerim arasında şunlar yer alıyor : bu yılın ilk yarısında yapılacak cumhurbaşkanlığı ve hemen ardından gelecek genel seçimlerde Sarkozy bir daha geri gelmeyecek şekilde gitsin, Marine Le Pen ikinci tura kalmasın, Sosyalist Parti Yeşiller ve Sol Cephe'yle uyum içinde olsun ve birlikte ezici bir zafer elde etsin, Fransız topraklarında yaşayan yabancılara en azından yerel seçimlerde oy hakkı verilsin, sınırdışı edilen kaçak göçmenleri sayısı asgariye insin, nükleer enerjiden uzun vadede tümüyle vazgeçmek için ilk adımlar atılsın, müdahil olduğu savaşlardan yirmi bin civarındaki askerini geri çeksin, tüm köktendincilerin sesleri kesilsin, yabancı düşmanlığı yok olsun, sokakta yaşayan kalmasın, Türkiye kökenli Fransızların her alanda başarılarını duymayan kalmasın, bu Türkiyeliler karılarına, kızlarına, kızkardeşlerine eziyet edip baskı altında tutmaktan vazgeçsin, hepsi kimlik karmaşasından kurtulup yaşadıkları ülkede yer edinmeye gayret etsin, medyalar Türkiye konularına daha fazla ve gerçekçi biçimde yer versin ve kapı komşum ve dostum Jean-Claude bir an önce iyileşsin !

Türkiye'de görmek istediklerim de altta kalacak değil ya, liste uzun : tüm milliyetçi, gerici, zorba, maçist, ikiyüzlü, yalancı, üçkağıtçı, hortumcu siyasiler halk oylarıyla yok edilsin, megaloman devlet büyüklerinin söylemlerini hiçbir medya yansıtmasın, iç savaş bitsin, insanlar devlet eliyle katledilmesin, askeri harcamalar asgariye insin ve buradan yapılan tasarruflar olduğu gibi kültür ve eğitim bütçelerine aktarılsın, büyüme hızını övmekle yetinenler işsizlik vehametini hatırlasın, sendikal haklara saygı doğallaşıp yaygınlaşsın, milliyetçilik ve gericilikle mücadele için halkevleri yurdun dört bir yanında açılsın, kadınlara yapılan şiddete en ağır cezalar verilerek kökü kurutulsun, hapishanelerdeki tüm düşünce ve vicdan suçluluları koşulsuzca serbest bırakılsın, Pınar Selek ve diğerleri hakkındaki tüm davalar bir daha açılmamak üzere sonlandırılsın ve kendilerinden resmen özür dilensin, halkın da desteğiyle inkar politikaları son bulsun, farklılıkların zenginleştirici rengini halkın tümü idrak etsin, aynı halk kendi tarihine bakmaya ve bellek çalışması yapmaya başlasın, vicdani red hakkı tanınsın, dinli dinsiz herkesin inancına ve inançsızlığına aynı saygı gösterilsin, Alevilik ülkenin resmi inançlarından biri olarak sayılsın, Kıbrıs yeniden yekvücut olsun, Ermenistan'la sınır açılsın, yıkılan heykeller devlet parası ve desteğiyle yeniden dikilsin, güvenlik güçleri vatandaşlara saygıyı öğrensin ve kendilerini onların üstünde görmekten vazgeçsin, her alanda Türk sanatçılarının başarısı dünyada dillere destan olsun, Türkiye dünyada islam ve (ileri!) demokrasinin olası sentezi değil sadece demokrasinin örneği olsun ve kadınlara "hanımefendi" dururken "bayan" denilmesi yasaklansın !

Fransa için istediklerimin bir kısmının gerçekleşme olasılığı var. Türkiye için istediklerimi geri dönüp okuyunca, sanki rüyalar alemimi yazmış gibi olduğumu farkettim... Ama umut etmeden yaşamak mümkün olmadığına göre, yeni yılın tüm dünya halkları için barış, kardeşlik, eşitlik, özgürlük ve demokrasinin arttığı yıl olmasını dilerim.

Birgün
04.01.2012
]]> http://www.alevi-fuaf.com/index.php?p=articles&area=1&action=displayarticle&id=412&name=dusunmeye-davet-durak-arslan http://www.alevi-fuaf.com/index.php?p=articles&area=1&action=displayarticle&id=411&name=yerli-malina-donus-defne-gursoy
Hisarcıklıoğlu "Biz asla böyle bir şeyin başını çekmeyiz ama genç nüfusumuz şimdiden sosyal ağlarda Fransız mallarını boykota çağırıyor" diye beyanat vere dursun, Fransa'da siyasetçiler yerli mallarını daha fazla tüketmek için halkı gaza getirmekte. Önce geçen mayısta Sosyalist aday adayı Arnaud Montebourg başladı. "Geri-küreselleşme" (Demondialisation) adlı kitabında Fransız tüketicilerini daha fazla yerli malı almaya, ülkeyi de daha fazla mal ve hizmet üretmeye teşvik ediyordu. Geçtiğimiz baharda solun solundan gelen bu öneriye o sıralar en çok aşırı sağcı Le Pen Junior (Marine) rağbet etmişti. Ancak yarış çoktan hızlandı ve şimdi merkez adayı MODEM'li François Bayrou, Sarkozy hatta Sosyalist Parti adayı François Hollande bile tamah eder oldu.

"Made in France" üretim ve tüketim sloganını benimseyen adaylar "geriküreselleşme", "endüstriel vatanseverlik", "koruyuculuk", "yeniden yerleştirme" gibi farklı tabirler kullansalar da, amaç aşağı yukarı aynı: emekçi sınıfları tavlamak. Eh, Fransız vatandaşlarını en çok endişelendiren konuların başında istihdam geliyorsa, çalışanları bu noktadan vurarak oylarını almak akılcı. Bu arada aşırı sağdan sola korumacılığı benimseyenler şimdiden "önce ben söyledim" yarışına girdiler. Hollande "ben taaaa 2009'da söylemiştim" diyor, bir yandan da Bayrou ile Sarkozy'den önce konuyu kamuoyu önünde tartışmak için resmen itişiyordu.

Herkesin amacı kendine. Le Pen tabanını güçlendirmeyi, Bayrou Le Pen'den oy çalıp yerine üçüncülüğe oynamayı, Sarkozy ise sosyalistlere karşısında istihdam kartını güçlendirmeyi planlıyor. Hollande ise tam da istihdam konusunda Sarkozy'ye karşı yerli malı aracını kullanmak niyetinde. Ancak partisinin sol tabanını kaybetmemek için daha açık bir duruş sergilemek zorunda. Daha şimdiden Sol Cephe adayı Jean-Luc Mélenchon "Fransa'nın yeniden sanayileşmesinin yolu tüketiciye suçluluk hissi vermekten geçmez" diyerek, aylar önce öne sürdüğü "Avrupa korumacılığı" fikrini hala savunuyor. Cumhurbaşkanlığı seçimleri için yeni yapılan kamuoyu yoklamalarında "bizim medeniyet seçimimiz Avrupa içinde kalmaktır, Avrupa sınırında dışarıdan gelen mallardan vergi almamız gerek" diyen Mélenchon'a oy verme niyeti olanlar geçen aya oranla bir puan düşerek yüzde 6,5 civarında. Avrupa Ekoloji-Yeşiller adayı Eva Joly ise bu tartışmaları tek kelimeyle "milliyetçi" bulduğunu ifade ediyordu.

Peki Fransızlar yerli malı almaya niyetli mi? Bu hafta sonu yapılan bir araştırmaya göre, Fransızlar ithal muadilinin fiyatından en fazla yüzde on fazla ise yerli malı almayı düşünebilirlermiş. Ne var ki ekonomik krizin esas kurbanları olan alt ve orta sınıflar, gelir seviyeleri, dolayısıyla da alım güçleri her gün erirken, bu sadece niyette kalacağa benzer.]]> http://www.alevi-fuaf.com/index.php?p=articles&area=1&action=displayarticle&id=410&name=utaniyorum-durak-arslan
Bazen bu bedeli tek tek birey olarak ödersiniz, bazı yerlerde mahalle olarak, kimi yörelerde köy olarak, kimi bölgelerde ise il olarak ödersiniz.

Bombalanarak, sürülerek ve Dersim'li iken Tunceli'leştirilerek ödersiniz bu bedeli bazen.

Örneğ...]]>
Bazen bu bedeli tek tek birey olarak ödersiniz, bazı yerlerde mahalle olarak, kimi yörelerde köy olarak, kimi bölgelerde ise il olarak ödersiniz.

Bombalanarak, sürülerek ve Dersim'li iken Tunceli'leştirilerek ödersiniz bu bedeli bazen.

Örneğin, Yozgat gibi bir il'de ise, Alevi olarak yaşamanın bedelini bir köy olarak, bir birey olarak, yaşamın her alanında farklı ödersiniz.

Hele ki, tanınmış bir Alevi köyündenseniz, Köyünüzün adı Dersim kökenli Karabalı ise, babanızın adı Rıza ise, " şu Seyyid Rıza'mı" diye, size bön bön bakarlar.

Kasaba'da, okul'da, iş'te, resmii devlet dairesinde, hiç bir zaman alışamayacağınız bir sahnedir bu.

Evet köyümüzün adı Karabalı.

Ne mutlu ki Babamın adı Rıza.

Adını Seyyid Rıza gibi aynı kaynaktan aldı.

Ne mutlu ki kendi adım Durak.

Durak Abdal'dan gelir.

Çifte mühürlenmiş künyemiz.

Bir şikayetimiz de yoktur şükür.

Çünkü ödenmiştir bedelleri.

Doğduğunda adı « Bektaş » konan, nüfus memuru tarafından kayıtlara « Bekir » olarak yazılan çocukluk arkadaşlarıma bakarak şanslı bile sayılırım.

Ancak sevinemiyorum.

Çünkü onlar mutsuz.

Çünkü onlar utançla taşıyorlar kimlik kartlarındaki kendilerine ait olmayan « Bekir » isimlerini.

Oysa, onlar « Bektaş » tır, Hünkârın adı.

« Bunlar geçmiş tarihte yaşananlar değil » diyorum Avrupa Parlementeri bir dostuma. « Halen, bu asırda, yirmibirinci yüzyılımızda, Avrupa Birliğine girmeye aday olan sevgili Türkiye'mizde yaşanıyor halen bunlar » demek zorunda kalıyorum.

Utanıyorum.

Asıl onlar utanacakken, kalkıp Türkiye Büyük Millet Meclisinde, «Bombalamayı » övüyorlar, alkışlıyorlar, zihniyetlerini saklayamıyor ve dışa vuruyorlar.

Beslediğimiz kargalar gözlerimizi oyuyorlar.

Utanıyorum...

Durak Arslan,
Strasbourg, 17.11.2009]]> http://www.alevi-fuaf.com/index.php?p=articles&area=1&action=displayarticle&id=409&name=dersim-jarudiyar-erdal-bulut
CHP hemen tepkisini koydu..Statükocu..Devlet'e zeval gelmesin mantığ&#...]]>
CHP hemen tepkisini koydu..Statükocu..Devlet'e zeval gelmesin mantığıyla hareket eden bir grup milletvekili..basın toplantısı düzenledi..Aygün'ü kınadı...!! Dersimli..pardon..Tuncelili parti başkanı Kılıçdaroğlu..Ne diyeceğini bilemedi..Ezberi bozuldu..Parti disiplini falanla olayı bağladı..Ama..!!

Anadolu topraklarında ki tüm katliamlardan sorumlu bir düşüncenin devamı olan Akp'nin Başvekili Tayyip Erdoğan..Feryat-Figan suçlu Chp 'dir deyiverdi..Kılıçlar çekildi..!!Kılıçdaroğlu..Menderes..Bayar..Fevzi..falan da vardı ..suç varsa hepimizin dedi..Tayyip..Katliam için Özür diledi..!!Bizim Hızır paşalar ;Vayyy be..Demokrasi gelmiş ülkeye..Başbakan bilem özür diledi deyiverdi...Ama Erdoğan'ın Özrü kabahatinden büyüktü..!!Sivas katliamında Bakanları..katliamcıların avukatlığını yapmıştı..Hatırlatıldı..sesi soluğu kesildi...Onların derdi..Tartışmayı istiklal mahkemelerine getirip..Çok çektikleri Kemalizm ile hesaplaşmaktı..Ama Aleviler bu oyuna gelmedi..Örgütlüydüler artık...!!

Yıllar öncesinden biliniyordu...Dersim de yapılanın katliam olduğunu..Birçok kaynaktan bu teyit ediliyordu..Birçok belge..Devlet görevlisi tanıklığı..Hatta Ülke de Cumhurbaşkanlığı vekilliğine kadar yükselmiş..İ.Sabri Çağlıyangil kitabı...Katliamda görev almış;Vicdanın sesinden kurtulamamış..Askerlerin tanıklığı..Dersim Dernekleri Federasyonun yaptığı..Sözlü tarih Projesinde ..Katliamdan sağ kurtulanlar tanıklığı....Kral zaten çıplaktı.Ama söylenmiyordu..Akıl sahibi sağ politikacıların bile kabül ettiği katliamın..İçimizde ki Hızır paşaların..Canhıraş şekilde kabül etmemeleri..Komiklikten öte birşey...!!Hesapları var onların..Gelecek seçim döneminde partilerin kapılarında görecez onları...!!

Kurtuluş savaşını örgütlüyen Kemalist kadrolar..Tek bayrak tek dil.....tek ırk ..Üzerinde anlaşmışlardı..Herkes Türkleştirilecekti...Din işlerini düzenlemek için Diyanet İşleri kuruluverdi..ılımlı islam devletin dini oluverdi..harf devrimi..şapka devrimi..okuma yazma seferberliği..hayata geçiriliverdi..Ama bir sorunlu bölge vardı..Dersim...

1932 de Jandarma Genel Komutanlığının hazırladığı raporda ;Bölgenin çetin ceviz olduğu belirtiliyordu..Belanın şehriydi Dersim..Hem Kızılbaş..Birde Kürt...Çözüm olarak işgal ve kırım üzerinde anlaşıldı..Peşindende Mecburi göç..ve de Asimilasyon...Saldır için Feodalizm var yalanına sığınıldı..Sanki ülkede Burjuva sınıfı vardı..!! Ankarada da toprak ağaları vardı...Çorumda da..Trabzonda da..izmirde de..Ama hepsi Genç cumhuriyete biat etmişti..Kürt ve Kızılbaş da değilllerdi..!!Dersim etmezdi..!! Tarih öyle diyordu..Seferler olmuş; zaferler olmamıştı....

Orantısız bir güçle saldırdı devlet..Müthiş bir direnişle karşılaştı..Çözüm olarak..Hızır paşalar bulundu..Bazı aşiretler Devletin tarafına geçiverdi..Oda yetmedi..Uçaklarla bombalandı..Yenildi Dersim....Katliamda otuz bin kişinin üzerinde insan katledildi..Hamile kadınlar süngülendi..Çocuklar kurşuna dizildi....Genç kızlar tecavüze uğramamak için Munzura atladı..Mağaralarda insanlar kimyasal silahlarla öldürüldü...Saçma-Sapan mahkemelerde insanlar yargılandı..İdam edildi..12 bin kişi sürgün edildi..Devlete biat eden aşiret ağalarına ve topraklarına dokunulmadı..!Toprak reformuda sözde kaldı..Asimilasyonun tüm araçları hayata geçirildi..!!Katiline aşık bir Halk yaratıldı..Jarudiyarda...!!

Devlet kazandığını zannetti..Am yanıldı..Katiller unutuldu..Kahramanlar anıldı..Yetmedi..Dersim merkezine heykeli dikildi...Seyidi'min...Ama yoz kültürüyle saldırdılar..Olmadı..Barajlarla insansızlaştırmaya çalışıyorlar...Fetullah Gülen çizgisine hizmet eden bir Üniversite bile kurdular....Üniversite Müdürünü de devlete biat etmiş bir Dedeyi getirdiler...37' de..38' de başaramadıklarını deniyorlar...O zaman Seyit Rıza ve Yoldaşları nasıl direndiyse..Dersimlilerde öyle direneceklerdir...İçimizde ki Hızır paşalara rağmen...!!

Bu günlerde 11. Yılına girilen 19 Aralık katliamında Toprağa düşenleri...Dersimde direnenleri saygıyla anıyor..Mücadeleri önünde eğiliyorum..Direneceğiz...Direnmek Meşrudur...

Erdal Bulut
]]> http://www.alevi-fuaf.com/index.php?p=articles&area=1&action=displayarticle&id=408&name=f-gulen-alevileri-parcalayacakmis-duzgun-dogan http://www.alevi-fuaf.com/index.php?p=articles&area=1&action=displayarticle&id=405&name=muharrem-mesaji-durak-arslan http://www.alevi-fuaf.com/index.php?p=articles&area=1&action=displayarticle&id=404&name=38-katliamini-analarimizin-yaktiklari-agitlardan-ogrendik-erdal-kilickaya
1938'de Munzur'un eteklerinde, Zini Gediği'nde 100'e yakın Alevinin Kurşuna dizildiğini Fransa'da yaşayan Erdal Kılıçkaya'nın belgeselin de izledik ilk kez. Kılıçkaya sürgün edildiği topraklarına yıllar sonra döndüğünde çocukluğunda dinlediği ve bir türlü aklından çıkartamadığı Zini Gediği katliamını araştırmış ve Zini'de yüzlerce kişinin kemiklerini bulmuştu. Katliamda yaşamını yitirenlerin yakınlarıyla konuşarak Türkiye'nin tarihiyle yüzleşmesine vesile olmuştu.

"Dağda devrilen kamyona yardım edeceksiniz" diye evinden, tarlasından, okulundan alınan Kılıçkaya'dan (eski adı Surbahan) 16, Galolardan 2, Magaçur, Brastik, Balibey, Kismikör köylerinden toplanan 100'e yakın kişiyi, bir ahırda toplayıp, ardından Ağbaba Dağı'nın dibinde Zıni Gediği çukurunda kurşuna dizerek öldürürler. 100 kişi makinalı tüfeklerle taranarak katledilirler. Molladiler köyü ateşe verilir. Kaçarak canını kurtaran 8-10 hane askere teslim olmak ister. Ellerinde beyaz bayraklarla askere doğru ilerleyen erkeklerin üzerine ateş edilir ve hepsi katledilir..." Böyle anlatıyor Erdal Kılıçkaya tanıklıklardan dinlediği Zini Gediği katliamını...

Kılıçkaya'yla bir araya geldik, çektiği belgeseli ve Dersim 38'i konuştuk...

Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan başvuruya verilen ilk ret cevabından sonra, ikinci başvurular yapılacak. Buradan Sayın Cumhurbaşkanı, Başbakan ve Adalet Bakanlarına sesleniyorum. Zini Gediği Katliamı yakınlarının acılarını biraz da olsa hafifletmek için; kemiklerin DNA testlerini yaparak yakınlarına teslim edin.

- Geçmişi bugünlerde konuşmaya başladık, Dersim katliamında yaşanılanlar gün yüzüne çıkmaya başladı... Siz daha önce de Erzincan'ın köylerinden Zini Gediği'ne getirilerek katledilen insanların hikayesini belgesele dönüştürdünüz, bir yanıyla da kendi yüzleşmenizi yaşadınız... Öncelikle sizden başlayalım; biraz bu yola çıkışınızı anlatır mısınız?

Erzincan'ın Kılıçkaya köyündenim. Çocukluğumdan beri Babam'dan, akrabalarımdan çekingen de olsa hep 38'de Zini Gediği'nde kurşuna dizilerek katledilenlerin hikayesini dinlerdim. Çok açık seçik anlatmazlardı. Acaba bizlerin de başına bir şey gelir mi diye korumacı davranıyorlardı sanırım. Birde korkunç acılar yaşamış insanlar, bu acıları dillendirmek hem psikolojik olarak, hem de baskılardan çokta kolay olmamış bölge insanı için. Biraz da biz bu olayları analarımızın gözyaşlarından, yaktıkları ağıtlardan öğrendik.

2010'un Ağustos ayında Kılıçkaya'dan Babasını ve 2 Amcasını Zini Gedigi'nde kaybeden Haydar Gökdemir, Cansa Düzgünkaya, Abbas Kılıçkaya, Hüseyin Fırat'la söyleşi yaptım. Ardından bu görüşmelere Polat Akdağ, Nevzat Gökdemir'de katıldı. Anlatılanlar tek kelime ile korkunçtu. Munzur'un eteklerindeki Zini Gediği'nde babalarının, dedelerinin kemiklerinin başında 73 yıldır ağlayan, onların bir mezar yerlerinin dahi olmamasından dolayı kahırlanan insanların acısına bire bir tanıklık ettik. Onlarla ağladık, onlarla yasal süreci başlatma kararı aldık. Ama en zoru 73 yıldır Zini'de kefensiz ve taşsız yatan 100'e yakın insanın akrabalarının daha ne kadar bu acı ile yaşayacaklarını bilmemeleri. 2 yıl önce görüştüğümüz Abbas Kılıçkaya vefat etti. Hüseyin Fırat felç oldu ve artık konuşamıyor. Bu insanların babalarının, dedelerinin mezar yerlerinin saptanması gibi son derece insani bir talebin hayat bulmadan bu dünyadan göçmeleri çok acı. Onların çocuklarına bu yükü devretmek ise, daha da acı.

Evet, biz bu insanların acılari ile yüzleşmeleri ve yüzleştirmeleri için bu yola düştük. Artık kilimlerimizin altındaki kemiklerle yaşamak istemiyoruz. Dedelerimizin mezar yerlerinin olmasını istiyoruz. Sanıyorum kendine insanım diyen hiç kimsenin buna itirazı olmaması gerekiyor. Ama malesef, bu sonderece insani talebe, Erzincan Cumhuriyet Savcısı'nın itirazı oldu. Kayıp yakınlarının kemiklerinin yerlerinin tesbit edilmesi ve DNA testlerinin yapılarak kemiklerin kendilerine teslim edilmesine onay vermedi.

-Geçmişte yapılan pek çok katliam konuşuldu ama Zini Gediği katliamından söz edilmedi hiç, neden?

Zini Gediği katliamını hiç kimse bilmiyordu. Erzincan Merkez Belediyesinin hep MHP ve AKP'li, yani sağ olması nedeni ile, bölge insanı sürekli kendini baskı altında hissetti. Bu tür acıları çok kolay paylaşamadı. 80 öncesinde bölgede devrimci hareketler faaldi. Ama onlarda babalarının, dedelerinin acılarına melhem olmayı başaramadı. Onların önceliği, sevdaları Türkiye'de devrim yapmaktı. Zini Gediği'nde ortalıkta dolaşan kemiklerle devrimden sonra ilgilenecektik.

Sağ hükümetlerin ve o dönemin CHP'sinin öncelik konuları bunlar değildi. "Babamın, dedemin mezar yeri yok" diyeni kimse dinlemiyordu. Bugünkü konjektür bu tür seyleri konuşmaya daha uygun. Çağımız tarih ile yüzleşme çağıdır. Dolayısı ile geçte olsa Zini Gediği ile yüzleşme zamanı gelmiştir.

-İlk olarak Alevilerin Sesi Dergisi'nin 144. sayısında Zini Gediği olayını ortaya çıkarttınız... Ama siz darbeyle terk etmek zorunda kaldığınız topraklarınıza yıllar sonra dönüp bu olayı sözlü tarih çalışmasıyla, 73 yıl sonra bu katliamın konuşulmasını sağladınız. Neyin hesaplaşmasıydı bu?

12 Eylül hepimizin hayatında onarılması güç hasarlara yol açtı. 1980'de 18 Eylül de Erzincan'ı terk etmek zorunda kalmıştık. Zorunlu göç halleri insanlardan birçok şeyi de beraberinde götürüyor. Biz Erzincan'dan ayrıldıktan sonra İstanbul'a yerleştik. Ardından eğitimimi devam ettirmek üzere İngiltere'ye gittim. Oradan Fransa'ya geçtim. Ve 30 yıllık bu zorunlu göç hallerinden sonra Erzincan'a döndüğümde çocukluğum, akrabalarım, 29 yaşında kaybettiğimiz abim, yaşanmış tatlı ve acı onlarca anı omuzlarınızda sizinle geliyor.

Bir yerden göç ettiğinizde, heybenizde hep terk ettiğiniz yerlerin izlerini taşıyorsunuz. Bunların içerisinde Analarımızın ağıtları ve gözyaşları var ise, o zaman bu yük daha da ağırlaşıyor. Ve kaçınılmaz olarak bir hesaplaşma, yüzleşme evresi başlıyor. Zini Gediği kayıp yakınları ile görüşmelerde bu yüzleşmenin bir ayağı idi. Babasının, dedesinin, akrabalarının Zini'de ki kemiklerini bizlere gösteren 90'lı yaşlarda ki insanlarda da acılarını paylaşmanın huzurunu görüyorduk. Keşke bu yüzleşmeyi 73 yıl sonra değil de, daha önceleri yapabilseydik. Ama hiç olmamasından daha iyidir.

-Zini Gediği'nde kurşuna dizilerek katledilenlerin üzerinden 73 yıl geçti... Yüz kişinin kemikleri yeni ortaya çıkarken, burada izini sürdüğünüz geçmiş, acılar, sürgünler, Türkiye tarihinde ve resmi ideolojide de çok büyük bir çatlak oluşturdu... Türkiye, yüzleşme konusunda sınıfta kalan bir ülke...

Tarihin kanlı sayfalarını açmak yürek ister, politik irade ister. Yahudilere karşı Hitler'in uyguladığı soykırım politikası ile yüzleşen Almanya, Aborjinlere yapılanlardan dolayı özür dileyen Avusturalya, Kızılderili kıyımından dolayı Kanada, Musevilere yönelik politikalardan dolayı İspanya tarihleri ile yüzleştiler. Bu devletler küçülmediler, tam tersine medeni ülkeler arasında ki saygınlıklarını artırdılar.

Dolayısı ile Türkiye'nin de geçmişi ile yüzleşmesi gerekmektedir. Türkiye bu yüzleşmeyi gerçekleştirebilirse, uluslararası arenada saygın bir konuma gelir. Bu hesaplaşmayı, tarihi ile yüzleşmeyi yaparken, hiç bir politik çıkara konuyu alet etmemesi çok önemli. Bunu Zini'de kefensiz ve taşsız yatan insanların akrabalarının acılarını paylaşmak ve hafifletmek adına yapmalıdır. Ancak böyle medeni ülke olunabiliniyor.

-Sözlü tarih çalışması en nihayetinde zor bir süreçtir. Hem o insanlara acılarını hatırlatmak hem de onların anlattıklarıyla tarihle yüzleşmek... Bu yüzleşmenin Türkiye tarihi açısından önemi nedir?

Bölgede hangi taşı kaldırsanız altından insan kemiği çıkıyor. Ağıtları duymak istemeseniz de, yaşanan acıları görmeye içiniz elvermese de, gerçekler sizi yüzyıllar sonra da olsa takip ediyor. Ülkenin üzerindeki kambura dönüşüyor.

Oysa bu acılarla yüzleşerek tarihimizle barışabiliriz. Acıyı bal eyleyen yöre insanına devlet dostluk elini uzatarak, 73 yıl sonrada olsa "senin acın benim acım" diyebilir. Türkiye bunu yapabilir ise bir daha böyle acıların yaşanmamasını sağlar.

Bakın biz Dersimle hesaplaşıp, yüzleşemediğimiz için Maraş'ı, Çorum'u, Sivas'ı, Gazi'yi yaşadık. Demek ki acıların üzerini örterek hiçbir şeyi halletmiyorsunuz. Tam tersine yeni katliamlara ön hazırlık yapmış oluyorsunuz.

Bir daha aynı acıların yaşanmaması, Türkiye halkları kendi aralarında yeniden müsahipliklerini ilan edebilmeleri için bu yüzleşmelerin olması gerekiyor.

-Çoluk-çocuk, yaşlı-genç, kadın-erkek ayrımı yapılmaksızın yük vagonlarına dolduruldular, bilinmeyen yere doğru sürgüne gönderildiler... Tabii 73 yıl öncesinden bahsediyoruz. Bu konuda biraz bize hukuki boyutunu da anlatabilir misiniz? Savcı Mehmet Can Mıhçı'nın da sözü geçiyor...

73 yıl sonra Zini Gediği kayıp yakınları ilk kez bir anma etkinliği yaptılar. Mumlar yakıp, gülbenkler okudular. Orada 2 önemli karar aldılar. Birincisi; bundan sonra geleneksel olarak her 8 Ağustos'ta Zini Gediği'nde katledilen 100'e yakın insanı anmak. İkincisi; kurşuna dizildikten sonra kurda kuşa yem olsun diye, güneşin, yağmurun altında bırakılan cesetlere ait kemiklerle ilgili yasal sürecin başlaması.

O günden sonra Zini Gediği kayıp yakınları avukatları aracılığı ile Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan bölgenin incelenmesini ve bir mezar olup olmadığının araştırılmasını, var ise naaşlar üzerinde DNA tetkiki yapılarak ailelere naaşının teslimini istediler. Bölgede inceleme yaptırması beklenen Savcı Zini Gediği'ne gitmeyi reddedip, görevini yapmadı. Savcı Mehmet Can Mıhçı, yalnızca 19 gün sonra, 28 Eylül'de takipsizlik kararı vererek köylüleri hayal kırıklığına uğrattı.
Savcı Mıhçı; kurban yakınlarının talebi mezarın açılması yönünde olmasına rağmen bu isteğe değinmeksizin, "1938 yılındaki olayların asayiş sorununa ilişkin olduğunu, üçüncü kuşağın anlatımı kapsamında kalan soyut beyanlar olduğunu" savunuyordu. Dönemin yasalarında 'soykırım' suçu bulunmadığını, zaten bir kasıttan bahsedilemeyeceğini, bahsedilse bile zamanaşımının söz konusu olduğunu belirterek, takipsizlik kararı verdi.

Oysa kayıp yakınları Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığına verdikleri dilekçede şüphelilerin yargılanması değil, mezar yeri olup olmadığının saptanmasını istediler. Savcı bu talebe ilişkin bir değerlendirme yapmadan takipsizlik kararı verdi. Üst mahkemeye başvurduk oradan da ret cevabı geldi.

-Bundan sonra ne olacak?

Zini Gediği kayıp yakınları, Türkiye'de ki yargı sürecinden herhangi bir sonuç alınamazsa, konuyu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine taşıyacaklar. İlk başvuruya red cevabı gelmesinden dolayı bu süreç önlerinde açılmış oluyor. Dolayısı ile Polat Akdağ'ın babasının ve Seyfi Kılıçkaya'nın dedesinin kemiklerinin kendilerine verilmesi talebi Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine götürülecektir.

Ayrıca yaklaşık 20'ye yakın Zini Gediği kayıp yakını yeniden Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığı'na başvurup kemiklerin kayıt altına alınarak, DNA testlerinin yapılarak kendilerine teslim edilmesi talebinde bulunacaklar. Umuyoruz ilkinde olduğu gibi, bu kez de savcıdan ret yanıtını almayız.

- Babasını, 2 amcasını Zini Gediği'nde kaybeden, yetmiyormuş gibi 1977'de oğlu 4 faşist tarafından katledilen Haydar Gökdemir'i biraz bize anlatır mısınız? Ya da bizimle paylaşmak istediğiniz farklı hikayeler, tanıklığınız.?

Haydar Gökdemir yiğit bir çınar. Birçoğunun korktuğu, « başımıza gene bir şey mi gelir acaba » sorularını sorduğu günlerde bizimle acısını paylaştı. Babasının ve 2 amcasının kemiklerinin ortalıkta dolaşmasının, mezar yerlerinin olmamasının kızgınlığını dillendirdi. Bütün bunlar yetmiyormuş gibi birde 77'de 4 faşist tarafından katledilen oğlu Ayhan'ın acısını içine gömdü. Haklı olarak « Bütün bunların hesabını bana kim verecek » diye soruyor Haydar Amca.

Polat Akdağ 40 günlükken babası Zini Gediği'nde öldürülüyor. Annesi ve kardeşleri ile birlikte Susurluğa sürgüne gönderiliyor. Orada da 2 erkek kardeşini kaybediyor. Polat Beyin Annesi Sümbül Hanım oğluna şu vasiyeti yapıyor: « Ben öldüğümde mezar taşı istemiyorum. O ki kocamın mezar yeri belli değil, bu kadar acı yaşadık. Babanın mezar yeri belli olmayana kadar ben de mezar taşı istemiyorum .» Şimdi Polat Akdağ ; « Hem annemin hem de babamın mezarları yok. Zini'de ki kemikler DNA testi ile tesbit edilip bana teslim edilir ise bende evlatlık görevimi yapmış olur, onlara bir mezar yeri yaparım. Mezarlarını ziyaret edip, mum yakıp gülbenk okurum » diyor.

Kılıçkaya köyünden Ali Kılıçkaya Ruslara karşı savaşırken yaralanıp köyüne dönüyor. Onu da, yani bu ülke için savaşan Gaziyi de Zini'de kurşuna diziyorlar.

Zini Gediği'nde katledilen Kismi körlü Nuri'nin 13 yaşındaki oğlu Seyit, sürgün için bindirildiği tren yolculuğu sırasında kan kusar ve ölür. Cenazesi Afyon Karahisar'da trenden indirilir ve ölüsü orada bırakılır.

Gene Polat Akdağ'ı sürgün dönüşü, tiren istasyonunda annesinden almak isterler. Annesinin direnci sayesinde çocuğu anneden ayıramazlar.
Böyle yüzlerce acı olayı bu insanlar bugüne kadar yüreklerinde taşımışlar. Şimdi bunları birilerinin dinlemesini ve empati yapmalarını bekliyorlar. Maalesef Savcı Mehmet Can Mıhçı gibiler bu insanların yaralarına melhem olmak yerine onlara kapıları kapatıyorlar.

"HALILARIMIZIN ALTINDAKİ ÖLÜLERİMİZİ ÇIKARTMAK İSTİYORUZ"

-Gelelim bugünün güncel konularına... Dersim katliamı bugünlerde dillerden düşmüyor... Sizde tüm bu yaşanılanlar için devletten özür beklediğinizi dile getirmiştiniz. Geçtiğimiz günlerde Başbakan Erdoğan Dersim katliamı için devlet adına özür dilediğini ifade etti... Bu özrün samimiyeti var mı sizce?

Bu özürde samimi olup olmadıklarını Zini Gediği ile ilgili atılacak somut adımlardan göreceğiz. Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan başvuruya verilen ilk ret cevabından sonra, ikinci başvurular yapılacak. Buradan Sayın Cumhurbaşkanı, Başbakan ve Adalet Bakanlarına sesleniyorum. Zini Gediği Katliamı yakınlarının acılarını biraz da olsa hafifletmek için; kemiklerin DNA testlerini yaparak yakınlarına teslim edin.

-Belgeler açıklanıyor, binlerce kişinin ölümünden söz ediliyor ancak somut bir adım da atılmıyor. Bu acıların siyasi ortamda yeniden tartışılması, Türkiye'nin yüzleştiğini gösteriyor mu? Neler yapılmalı?

Bu tür acıların siyasi hırslara malzeme edilmesi, kayıp yakınlarının acısını hafifletmiyor. Tam tersine yaralarının üzerine tuz dökülmüş olunuyor. Bu ülkedeki Müslümanlar, demokratlar, memurlar, köylüler... komşularının ve ülkelerinin hakikatlerinden bihaber yaşamaya devam edemezler. Bu tür sorunlar karşısında üç maymunu oynamak demek, bu tür acıların yeniden yaşanmasına onay vermek demektir. Bundan sonra "Zini Gediği" ve benzeri ölümlere su taşıyan herkesin mesuliyeti vardır.

Ölüler bizim olabilir. Ama hadise Türkiye Cumhuriyeti amblemli antetli kağıtlar ile sevk ve idare ediliyor. O zaman Türkiye Cumhuriyeti yurttaş ve vatandaşlarına da sorumluluklar düşüyor. Bu tür sorunlar sadece Alevilerin sorunu değildir.

Şeffaf ve demokratik bir yönetim isteyen, uman ya da hayal eden herkesin artık safını belirlemesi gerekiyor. Türkiye Cumhuriyeti pasaportu, nüfus kağıdı vs taşıyan herkes bu tür hadiseleri bilme hakkı vardır. Bu hakkı kullanması için ona yardımcı olmak da bizlerin demokrat yurttaşlık görevimizdir.

Bir daha bu tür acıların yaşanmaması için, halılarımızın altındaki ölülerimizi çıkarıp, inancımızın gerektirdiği ritüellerle kemikleri toprakla buluşturmalıyız. Bunun için mücadele etmekte herkesin boynunun borcudur. Devletin de bu konuda somut adim atma zamanı gelmiştir.

Röportajı yapan: GÜLŞEN İŞERİ, 28.11.2011, Birgün Gazetesi
]]>